necessitate

De Wiktionario
Saltar al navigation Saltar al recerca

Interlingua[modificar]

singular plural
necessitate necessitates
/API: ne.t͡se.si.ˈta.te/

Etymologia[modificar]

Del latin necessĭtas.

Substantivo[modificar]

Un mendicante es un persona in necessitate (4).
  1. Qualitate de lo que es necesse, de lo sin que un cosa non pote occurrer o esser facite.
  2. Omne cosa con ille qualitate.
  3. Condition de lo que debe inevitabilemente occurrer.
  4. Povressa; condition de un persona que non pote nutrir se, vestir se o allogiar se sufficientemente ben pro viver dignemente.

Traductiones[modificar]

Referentias[modificar]

Anglese[modificar]

Verbo[modificar]

  1. Necessitar, requirer.