ser
ser
(ES) : (V) esser
ser
(ES) : (N) creatura
ser ajeno a algo / alguien: estranie a
ser audaz: hardir
ser coherente: esser coherente; esser consistente; coherer [-her-/-hes-]
ser como; parecer(se) a: esser como; resimilar
ser consciente de: esser conscie de
ser despedido: esser dimittite
ser divertido: esser amusante
ser el fundamento de: esser le fundamento de
ser el resultado de algo: esser le resultato de alique ; provenir de; resultar de
ser en tropel: attruppar se
ser humano: esser human
ser inherente: inherer
ser más listo que: esser plus habile que
ser más numeroso que: esser plus numerose que
ser moderado, practicar la moderación: esser moderate; metir se
ser nutritivo; nutrir: esser nutritivo; nutrir
ser obvio; saltar a los ojos: esser obvie; saltar al oculos
ser ofensivo; injuriar; insultar: esser ofensivo; injuriar; insultar
ser pariente (familiar) de: esser parente a
ser responsable por: esser responsabile de; responder de -un cosa-; responder pro -un persona-
ser superior: esser superior; exceller [-cell-/-cels-];
ser testigo: testar
ser un impedimento: esser un impedimento/obstruction